Ontdek de Liefde die je BENT.
Van overleven naar LEVEN
Inleiding
Echt LEVEN kan je als je ont-dekt wie je werkelijk bent, het deel van jou dat er altijd al is, alleen tot nu toe be-dekt.
Overleven is hoofdzakelijk leven vanuit een mentale wereld, zoals wij dat met name in onze jeugd geleerd hebben.
LEVEN kan je vanuit de Liefde die wij ZIJN, on Hart, onze essentie, geleidt door onze intuïtie, ons onderbuik gevoel, waarbij onze mentale vermogens een hulpbron zijn. LEVEN is VRIJHEID.
LEEF JE UNIEK ZIJN!
Kleine ik en grote IK
Intuïtie is ons vermogen keuzes te maken en vooruit te zien, besluiten te nemen, die voortkomen uit ons werkelijke ZIJN, onze essentie, niet gebaseerd op onze ervaringen uit het verleden. Intuïtie helpt ons uit de mentale gevangenis te stappen die we gecreëerd hebben op basis van onze ervaringen uit ons (verre) verleden.
De kleine ik is het zijn van onszelf met alle beperkingen die we onszelf opgelegd hebben. De grote IK is de waarnemer van onszelf en deze zelfopgelegde beperkingen. Vergeet niet dat we gewend zijn om de wereld om ons heen te zien vanuit het kleine ik en deze er vanuit het grote IK heel anders uit kan zien. Als jij je eigen beperkingen los gaat laten, kan je ook de begrenzingen van deze wereld zien die de kleine ik graag in stand wil houden. De grote IK zou je ook je hogere Zelf kunnen noemen, vandaar de mogelijkheid je handelen en je gedachten te observeren, je ziet jezelf als het ware handelen of denken. De grote IK communiceert met ons via onze intuïtie.
Het is op zijn plaats op te merken, dat er geen oordeel nodig is over die zelf opgelegde beperkingen, het is een logisch gevolg voor de meesten van ons van onze opvoeding. We kunnen er wel verantwoordelijkheid voor nemen!
Het doel van deze ont-moeting is ons bewustzijn te vergroten van deze beperkingen, zodat we ons ware zelf kunnen gaan zien en gaan LEVEN. Dan kunnen we in onze eigen kracht staan.
Daarvoor is het nodig om enkele basale zaken op een andere manier te gaan zien en er anders mee om te gaan. Het is met name het verschuiven van je perspectief naar een hoger plan, zodat je over je eigen interne landschap kunt uitkijken.
Verantwoordelijkheid
We zijn ten allen tijden verantwoordelijk voor ons handelen en wat we bijvoorbeeld met onze gedachten doen. Zaken die ons ‘overkomen’ en waar we anderen voor verantwoordelijk houden, vragen om nader onderzoek. Het is heel gemakkelijk om een ander de schuld te geven van wat jou ‘aangedaan’ is. Als positieve zaken ons toevallen, dan zijn we er als de kippen bij om daar de credit (de verantwoordelijkheid) voor te nemen. “Dat heb ik goed gedaan, goed gemanifesteerd”. Overkomt je iets ‘negatiefs’, dan leggen we heel graag de verantwoordelijkheid elders. Dit is niet echt volwassen gedrag. Als je je slachtoffer voelt, dan is dat het gedrag van de kleine ik. Als je meer hebt geleerd vanuit de grote IK te leven, voel je geen slachtofferschap. Dan kan je kijken naar je eigen aandeel in hetgeen je ‘overkomen’ is. Je kunt dan zien of er overtuigingen en/of oude pijn zijn die deze situatie hebben laten ontstaan. Dan neem je het leven in eigen hand. Voor alle duidelijkheid, je bent niet de schuld, je hoeft je niet schuldig te voelen als iets je ‘overkomt’. Vanuit het grote IK heeft een schuldgevoel geen enkele functie. Mocht dit gevoel toch opkomen, dan is het wellicht de moeite waard om te onderzoeken waar het vandaan komt, zodat de oorzaak ervan opgelost kan worden.